حامد 41 اسمش ميرزا محمّد رضا ، از سلسله سادات فرخنده عادات خليفه سلطانى و ساكن قريهء محمّدآباد جرقويه ، من اعمال اصفهان فردوس نشان است . نوّاب خليفه سلطان از اجلّه سادات و از اشراف فضلاست . اسم شريفش علاء الدّين حسين و به وزارت اعظم خاقان جنّت مكان ، شاه‌عباس ماضى - انار اللّه برهانه - سرافراز و از جميع صناديد جهان و كافّه اسانيد دوران ممتاز بودند . ازآنجاكه در زمان طفوليت خاقان مزبور را به شاهى برداشته ، سر بر خط فرمانش گذاشته بودند و خود ، به نفس نفيس ، متصدى مهام سلطنت نيارستى شد ، نوّاب معظّم اليه ، مهمّات ملكى را كفايت و امور رعيت و سپاه را كفالت فرمودى . لهذا به اين لقب ، ملقب بود . بعد از وصول به سن بلوغ كه به استحقاق ، ممالك ايران را شاه و شايان ديهيم و گاه شد ، اريكه شهريارى به قدومش زينت يافت و آفتاب جهاندارى از جمالش بر اقطار عالم تافت ، نوّاب معظّم اليه كماكان ناظم دولت عليّه و وزير شوكت بهيه و در جميع امور ملكى ، دخيل و دستگير هر فقير و ذليل بود . مهد عليا ، ستر كبرا ، شاهزادهء آزاده‌اى كه از خانوادهء صفويه بود ، به حباله‌اش درآوردند و شرافت مصاهرتش ، ضميمهء مرتبهء مظاهرت كردند . زايدالوصف ، متجبّر و متكبّر بودى و جلالت و مناعت ، بيش از قدر ضرورت بر اكابر و اشراف ظاهر نمودى . گويند وقتى امور ملكى را به ديگر وزرا مفوض داشته ، زيارت خانه مالك الملك حقيقى ، كعبة اللّه العلياء - زادها اللّه شرفا - تصميم عزم نمود . « 1 » پس از اقدام به مناسك حج ، جلالت قدرش هريك از مناسك را خواه مخواه ، محملى قرار داده ، تحمّل نمود ، مگر هروله « 2 » كه در نظرش مستحسن نمىآمد « 3 » . تارك آن عمل گرديد .

--> ( 1 ) - نموده ، ( 2 ) - هروله را كه ( 3 ) - نيامده ،